بررسی ابعاد فنی و کاربردی انرژی تجدیدپذیر زیست توده

نوع مقاله: علمی-ترویجی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، مهندسی منابع طبیعی، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل زابل، کد پستی: 9861745347، reza.ganjalii@gmail.com

2 مربی، مهندسی منابع طبیعی، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل

چکیده

آلایندگی سوخت‌های فسیلی و محدودیت منابع آن باعث گرایش انسان به سمت منابع انرژی پایدارتر با اثرات زیست محیطی کمتر، علی‌الخصوص منابع انرژی‌های تجدیدپذیر شده است. یکی از مناسب‌ترین انرژی‌های تجدید‌ پذیر که علاوه بر تجدید‌ پذیر بودن و سازگاری با محیط زیست دارای منافع اقتصادی اجتماعی نیز بوده، انرژی زیست توده می‌باشد که پس از انرژی آب در جایگاه دوم قرار دارد. منابع زیست توده به صورت جمعی و پراکنده در دسترس است و منابع متعددى را شامل مى‌شود، همچنین تکنولوژى‌هاى متعددى نیز براى توسعه و کاربرد آن اختصاص یافته است. از آنجا که رها‌سازى این منابع در طبیعت، باعث تولید آلاینده‌هاى آب، خاک و هوا مى‌شود و گازهاى گلخانه‌اى قابل توجهى را نیز منتشر مى‌کند، انرژى تولیدى از منابع زیست توده پاک‌تر از انرژى فسیلى است. از این‌رو در سال‌هاى اخیر، توجه مضاعفى در سطح جهان و به ویژه در کشورهاى توسعه یافته به توسعه و افزایش سهم آن در تأمین انرژى شده است. مزایاى دیگر، نظیر ایجاد اشتغال مولد، کمک به اقتصاد روستایى، بهبود شرایط زیستى و زیباسازى محیط و وجود پتانسیل مناسب از عواملى هستند که فعالیت مناسب و متناسب را در کشور توجیه مى‌کند و مى‌تواند به عنوان یکى از جایگزین‌هاى سوخت‌های فسیلی در تامین انرژى مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها


[1]     M.M. Ardehali, rural energy development in Iran: Non-renewable and renewable resources, 2005.

[2]     سازمان تحقیقات آموزش ترویج وزارت جهاد کشاورزی، استفاده بهینه از انرژی در کشاورزی و منابع طبیعی. 120 صفحه، 1388

[3]   کهربائیان، ا.، و نصیری، ج.، پتانسیل‌های منابع زیست توده در ایران و الویت‌بندی منابع بر اساس قابلیت تولید برق، مجموعه مقالات سومین همایش بهینه‌سازی مصرف سوخت در ساختمان، صفحه 31-23، 1379.

[4]     سبزواری، د.، و الماسی، م.، پتانسیل تولید انرژی بیوماس در ایران، دانشکده کشاورزی شهید چمران اهواز، 1385.

[5]     قارداشی، ا.، و عدل، م.، گزارش بررسی اقتصادی پروژه زیست توده، گروه انرژی‌های نو، پژوهشگاه نیرو، 1379.

[6]     دفتر آگاه‌سازی سازمان انرژی‌های نو ایران، ، انرژی زیست توده، گزارش چهارم، کتابچه آموزشی،1383.

[7]     D.I. Stern, Energy and economic growth in the USA. Energy Economics 15, 137–150, 1993.

[8]     قارداشی، ا.، و عدل، م.، بیوگاز در ایران، گروه انرژی‌های نو، پژوهشگاه نیرو، سومین همایش ملی انرژی ایران، 1379.

[9]     رنگرز، ف.، و مرادی، ش.، انرژی‌های تجدید پذیر در توسعه مناطق روستایی، فصل‌نامه‌ اقتصاد انرژی، شماره 128، صص 35-43

[10]  قیصری، م.ح.، بیوگاز، فصل‌نامه داخلی تخصصی دامپروری، سال دوم شماره1، صص 1-4، 1389.

[11]  J. A. Burger, “Soil and Long-Term Site Productivity Values,” pp. 165–189 in Bioenergy from Sustainable Forestry: Guiding Principles and Practices. 2002.

[12]  مجله تخصصی کارکنان صنعت نفت ایران، زیست توده جایگزین نفت، شماره380، ص 10، 1386. 

[13]  وزارت نفت، تراز نامه انرژی و آمارتفضیلی صنعت برق ایران، 1389.

[14]  P.K. Menyah, Y. Wolde-Rufael, CO2 emissions, nuclear energy, renewable energy and economic growth in the US. Energy Policy 38,2911–2915, 2010.

[15]    هراتیان، م.، مدیریت انرژی و کاربرد انرژی‌های تجدیدپذیر، شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان، 1382.