انجمن علمی مهندسی حرارتی و برودتی ایران نشریه انرژی های تجدیدپذیر و نو 2423-4931 7 1 2020 03 20 A review on the path to achieving 100% Renewable Energy System by 2050 - Case Study of Iran and Pakistan مروری بر مسیر دستیابی به سیستم انرژی 100% تجدیدپذیر تا سال 2050 – مطالعه موردی ایران و پاکستان 57 64 93852 FA مهشید گلستانه استادیار گروه شیمی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2019 03 05 The main purpose of this review article is to review and compare how Iran's and Pakistan's energy systems will be transferred to a 100% renewable energy system by 2050. Iran and Pakistan are neighbors and the main source of energy in both countries is fossil fuels. But, Iran has major fossil resources, while Pakistan is an importer of fossil fuels.  Therefore, in this article, by reviewing the literature on designing a 100% renewable energy model for Iran and Pakistan, has been attempted to compare the energy transfer paths in these two countries. To simulate a fully sustainable energy system, an approximate hour-by-hour model for both Iran and Pakistan has been used between 2015 and 2050, which includes demand for electricity, seawater desalination and non-energetic industrial gas sectors. The levelised cost of electricity estimating show that renewable resources have the best efficiency and lowest cost among all options for achieving an energy system with a zero-emission of greenhouse gas. The analysis demonstrates that it is possible to carry out this transition from a technical and economic perspective with some measures being vital for achieving this ambition in a cost-effective manner. هدف از این مقاله مروری بررسی و مقایسه چگونگی انتقال سیستم انرژی دو کشور ایران و پاکستان به سمت یک سیستم انرژی 100% تجدیدپذیر تا سال 2050 است. ایران و پاکستان در همسایگی هم قرار دارند و منبع عمده تامین انرژی در هر دو کشور، سوخت‌های فسیلی است. اما ایران عمده‌ترین منابع فسیلی را در اختیار دارد، در حالی که پاکستان وارد کننده سوخت های فسیلی است. بنابراین در این مقاله با مرور مقالات انجام شده بر روی طراحی یک مدل انرژی 100% تجدیدپذیر برای ایران و پاکستان، سعی شده است تا مسیر انتقال انرژی در این دو کشور بررسی و مقایسه شود. برای شبیه‌سازی یک سیستم انرژی 100% تجدیدپذیر از یک مدل تقریبی ساعت به ساعت از سال 2015 تا سال 2050 استفاده شده است، که شامل بخش‌های تقاضای برق، شیرین کردن آب دریا و تولید گاز صنعتی سنتزی بدون انرژی است. براورد هزینه برق تولیدی نشان می-دهد که منابع تجدیدپذیر بهترین کارایی و کمترین هزینه را در میان تمام گزینه‌ها برای دستیابی به یک سیستم انرژی با نشر گازهای گلخانه‌ای صفر دارا هستند. تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که انجام این انتقال از منظر فنی و اقتصادی شدنی است و دستیابی به آن در یک روش مقرون به صرفه امکان‌پذیر است. https://www.jrenew.ir/article_93852_f405999cbf5c984ebb4c33bd647dd49e.pdf