انجمن علمی مهندسی حرارتی و برودتی ایران نشریه انرژی های تجدیدپذیر و نو 2423-4931 7 1 2020 03 20 The Economic Review Of Desalination Technologies Using Renewable Energy بررسی اقتصادی فناوری های تولید آب شیرین با استفاده از انرژی های تجدید پذیر 35 42 93850 FA سید کیوان ناطقی گروه سیستم های انرژی-دانشکده علوم و فنون نوین-دانشگاه تهران 0000-0003-2237-3994 حسین یوسفی گروه سیستم های انرژی-دانشکده علوم و فنون نوین-دانشگاه تهران 0000-0002-6372-5127 Journal Article 2019 02 13 Remote communities in many countries are in need of dependable and affordable fresh water that must be derived from local brackish water or seawater.  Renewable energy from wind, solar, geothermal, or other sources may be necessary when access to grid electricity is limited. This brief focuses primarily on water desalination based on the use of renewable energy. Global water withdrawals amount to around 4,000 billion m3 per year and in some regions, especially the Middle East and Northern Africa (MENA) – desalination has become the most important source of water for drinking and agriculture. Today’s global desalinated water production amounts to about 65.2 million m3 per day (24 billion m3 per year), equivalent to 0.6% of global water supply. Major desalination technology options are based on thermal processes using both heat and electricity, and membrane technologies using electricity only. The dominant technology is Reverse Osmosis (RO), which accounts for 60% of the global capacity, followed by Multi Stage Flash (MSF), with a 26.8% share. Renewable technologies that are suited to desalination include solar thermal, solar photovoltaics (PV), wind, and geothermal energy. As electricity storage is still a challenge, combining power generation and water desalination can also be a costeffective option for electricity storage when generation exceeds demand. منطقه های دور افتاده در بسیاری از کشور ها، نیاز به آب شیرین قابل اعتماد و مقرون به صرفه دارند که باید از آب شور یا آب دریا تهیه شود. انرژی های تجدید پذیر نظیر باد، خورشیدی، زمین گرمایی و یا منابع دیگر ممکن است زمانی که دسترسی به برق محدود است، لازم باشد. این مقاله عمدتا بر روی نمک زدایی آب بر اساس استفاده از انرژی های تجدید پذیر متمرکز شده است. برداشت های جهانی آب حدود 4000 میلیارد متر مکعب در سال و در برخی مناطق - به ویژه در خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) – نمک زدایی آب به عنوان مهم ترین منبع آب برای مصارف نوشیدنی و کشاورزی تبدیل شده است. تولید آب آشامیدنی در جهان امروزه به حدود 65.2 میلیون متر مکعب در روز معادل 0.6 درصد از آب در جهان رسیده است. عمده تکنولوژی های نمک زدایی بر اساس فرآیندهای حرارتی با استفاده از حرارت و برق و تکنولوژی های غشایی فقط با استفاده از برق میباشد. فن آوری غالب، اسمز معکوس (RO) است که 60 درصد ظرفیت جهانی را دارد و به دنبال آن تقطیر ناگهانی چند مرحله ای (MSF) میباشد که 26.8 درصد سهم دارد. فن آوری های تجدید پذیر که برای نمک زدایی آب مناسب هستند شامل انرژی خورشیدی، فتوولتائیک، باد و انرژی زمین گرمایی میباشند. چون ذخیره سازی برق همچنان یک چالش به حساب می آید، ترکیب تولید برق و آب شیرین همچنین می تواند گزینه ای مناسب برای ذخیره برق در هنگام تولید بیش از تقاضا باشد. https://www.jrenew.ir/article_93850_a98ddb21a23d6eecaf3ee511bd2a0f62.pdf