انجمن علمی مهندسی حرارتی و برودتی ایران نشریه انرژی های تجدیدپذیر و نو 2423-4931 7 2 2020 09 22 Water Footprint of bioenergy from Wheat Crop in Iran ردپای آب انرژی زیستی حاصل از محصول گندم در ایران 68 72 105853 FA علی محمدی گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران حسین یوسفی گروه سیستم های انرژی-دانشکده علوم و فنون نوین-دانشگاه تهران 0000-0002-6372-5127 Journal Article 2019 07 10 All energy scenarios show that the energy supply approach is shifting to renewable energy, in particular energy from bio-fuels. On the other hand, in the context of this type of energy, water which is a limiting factor in the discussion of agricultural products, arises. In this research, using the water footprint index, the amount of water consumed for the production of each energy unit was calculated from wheat biomass. In this regard, six provinces of the country with the highest production value were selected. The purpose of this study was to determine the most desirable province for producing bioenergy from wheat biomass from the perspective of the water footprint index. The results of this study showed that Golestan, Kermanshah, Ardebil, Khuzestan, Fars and Khorasan Razavi provinces devoted 25.1, 33, 35.5, 39.4, 43.9 and 83.7 cubic meter of water per GJ, respectively and this values showed the priority to produce bioenergy from wheat biomass. In other words, from the perspective of the water footprint, the productivity of bioenergy production in Golestan province is more than other provinces. Therefore, this situation has created an advantage for the use of wheat biomass in the province تمام سناریوهای انرژی نشان می‌دهند که رویکرد تأمین انرژی، به‌سوی انرژی‌های تجدیدپذیر به‌ویژه انرژی حاصل از زیست‌توده در حال تغییر هستند. از سوی دیگر در متن این نوع از انرژی، بحث آب که به عنوان یک عامل محدودکننده در بحث محصولات کشاورزی مطرح است به چشم می‌خورد. در این پژوهش با استفاده از شاخص ردپای آب، مقدار آب مصرفی برای تولید هر واحد انرژی از زیست‌توده گندم محاسبه شد. در این راستا شش استان کشور که دارای بیش‌ترین مقدار تولید گندم بودند انتخاب شدند. هدف از این پژوهش تعیین مطلوب‌ترین استان برای تولید انرژی زیستی حاصل از زیست‌توده گندم از منظر شاخص ردپای آب بوده است. نتایج تحقیق نشان داد که استان‌های گلستان، کرمانشاه، اردبیل، خوزستان، فارس و خراسان رضوی به ترتیب با داشتن 1/25، 33، 5/35، 4/39، 9/43 و 7/83 مترمکعب بر گیگاژول، دارای اولویت برای تولید انرژی زیستی حاصل از زیست‌توده گندم هستند. به بیانی دیگر از منظر شاخص ردپای آب، بهره‌وری تولید انرژی- زیستی در استان گلستان در مقایسه با سایر استان‌ها، بیش‌تر است. بنابراین این وضعیت سبب ایجاد مزیتی برای استفاده از زیست‌توده گندم در این استان می‌باشد.

https://www.jrenew.ir/article_105853_525b84f7df0e8063ec6d9a44d409cad7.pdf